Die bepaling van linker ventrikulêre uitwerpfraksie en volume deur gebruik te maak van miokardiale perfusie beelding met 99m Tc-sestamibi - Van Staden, Johannes Abraham (University of the Free State, 1998)
Heksein GEFET ondersoeke kan gebruik word om perfusie inligting oor die miokard sowel as funksionele inligting van die linker ventrikel (LV) vanaf 'n enkele studie te bekom. Die linker ventrikulêre uitwerpfraksie (LVUF) is belangrik in die hantering van pasiënte met koronêre vaatsiektes. Dié parameter kan bereken word vanaf heksein gerekenariseerde enkel foton emissie tomografie (GEFET) beelde wat tydens 'n miokardiale perfusie ondersoek opgeneem word. Die akkuraatheid van die berekening is afhanklik van die akkuraatheid van die bepaling van die endokardiale randte van die miokard. In hierdie verhandeling is daar voorgestel dat die linker ventrikulêre volume (LVV) bereken kan word as die som van 'n aantal transaksiale snitte wat elkeen deur 'n reeks sirkelsektore onderverdeel word. Die doel van hierdie ondersoek was om die geldigheid en betroubaarheid van die sagteware te evalueer wat ontwikkel is om LVUF vanaf heksein GEFET miokardiale perfusiebeelde volgens die voorgestelde metode te bereken. Heksein GEFET miokard perfusie ondersoeke was eerstens op 'n dinamiese fantoom uitgevoer. Die endokardiale randpunte van die miokard was bepaal en is gebruik om die oppervlaktes van die onderskeie transaksiale beelde te bereken. Die volume elemente wat deur hierdie oppervlaktes van die transaksiale beelde ingesluit was, is dan gesommeer om sodoende die grootte van LV kaviteit te bepaal en die LVUF te bereken. Die akkuraatheid van die metode is geëvalueer deur van fantoomstudies gebruik te maak. In hierdie fantome is defekte gesimuleer om die metode se akkuraatheid in die gepaarde verskil tussen die ware volume en die gemete volume deurgaans minder as 10.4 ml was. Moontlike verskille was onafhanklik van die volume wat gebruik was. Die resultate van hierdie fantoomstudie het verder aangedui dat die gesimuleerde perfusiedefekte nie die akkuraatheid van die metode vir die berekening van einddiastoliese volumes (EDV), eindsistoliese volumes (ESV) en LVUF waardes betekenisvol beïnvloed nie. In die geval waar defekte voorgekom het was die gepaarde verskil kleiner as 7.5 ml. Goeie ooreenstemming is tussen die werklike en berekende EDV, ESV en LVUF waardes met en sonder die gesimuleerde defekte verkry (r2>0.96). Die fantoomstudie het egter aan die lig gebring dat hoë uitwerpfraksies soms deur die metode onderskat kan word. Die metode is vervolgens gebruik om die LVUF in pasiënte te bepaal. Die akkuraatheid van LVUF berekenings in pasiënte is geverifieer deur gebruik te maak van heksein ekwilibrium bloedpoel ondersoeke. Goeie intra- en interwaarnemer betroubaarheid (r=0.99 en r=0.99) is deur die metode gewys. Die intra- en interwaarnemer verskille was kleiner as 3.8ml en 3.23ml onderskeidelik. Uit hierdie resultate is bevind dat die metode hoë uitwerpfraksies weereens onderskat. Die rede hiervoor kan toegeskryf word aan die mate van vergladding wat voorkom omrede die heksein GEFET ondersoeke slegs in agt beeldrame opgeneem word. Die volume inkorting as gevolg van die sametrekking van die basis van die ventrikel is ook nie in berekening gebring nie. Hierdie inkorting kan lei tot In oorskatting van die eindsistoliese volume en dus 'n onderskatting van die LVUF Hierdie studie toon dat die LYUF bereken kan word deur gebruik te maak van die transaksiale beelde van heksein GEFET ondersoeke. Die berekening van die LYUF vanaf heksein GEFET ondersoeke verskaf addisionele inligting vanaf miokardiale perfusie ondersoeke wat belangrik kan wees vir die diagnose en prognose van pasiënte met koronêre vaat siektes.
Dissertation (M.Med.Sc. (Medical Physics))--University of the Free State, 1998
Keywords: Perfusion (Physiology); Heart -- Muscles -- Diagnosis -- Radiography